‘Op zolder kun je door een dakraam zien wat er in de lucht gebeurt,
zonder dat er grond of bodem bij zit.’
Een vrouw houdt zich een week lang schuil op een zolder. Als journalist heeft ze haar werk gemaakt
van de verhalen van anderen. Nu draait alles om haar eigen leven, met een ontmoeting op het dak
als kantelpunt. Twee dochters gaan in de bergen op zoek naar hun moeder, de derde dochter kijkt in
stilte toe op zolder.
Subtiel, poëtisch, bespiegelend. In Zolderdagen worden fragmenten van een leven opgeschud, dicht
op de huid en met humor. Een roman over de kracht van een vrouw, de taal, het leven. Wat is
opgeschud, daalt neer in een nieuw licht.
