Tijdens een weekend in de Belgische Ardennen raken drie oud-studiegenoten in gesprek over hun eigen manier van leidinggeven. Anton is een succesvolle en zeer sturende manager die in gesprek met Bert en Corné tot de ontdekking komt dat hij weliswaar zijn targets haalt, maar zijn teamleden erg weinig ruimte geeft, waardoor zij zich niet betrokken voelen. Anton is dus niet werkelijk en duurzaam effectief. Hoe kan het dan wel? Kern van hun gesprek is dienend leiderschap. Aan bod komen onder meer de link tussen prestatie en tevredenheid, het belang van complimenten en het verband tussen competentie en karakter.
Leiderschap is pas effectief wanneer het niet alleen draait om de doelen van de organisatie, maar ook om die van de medewerkers. In ‘Dienend leiderschap’ maakt Henk Jan Kamsteeg dit duidelijk en inzichtelijk in dit knap geschreven en herkenbare verhaal.
