‘Wanneer begon het?’ Het was even stil. Je streek door je haar en zette je bril af. Alsof minder zicht je aan een antwoord zou helpen. ‘Emiel, wanneer begon je Afrikaan te worden?’ Je glimlachte, maar je zweeg.
Het begin van een overrompelend verhaal, van de stad Groningen naar Zuid-Afrika en weer terug.
Vijf dertigers vertrekken naar Afrika, voor ‘een opbouwende activititeit’. Maar het loopt zo anders dan verwacht. gaandeweg het verlies, een overval in slow-motion. Verlies van een onvergetelijke liefde en een vriendschap die eeuwig leek. Verloren het land waar hij zo van hield.
Maar dan ontmoeten we Lucia. Hoop, talent en ambitie. Licht van de zee en het zingen. Pas dan het zingen. Zingen naar zee.
