Vrijwel alles wat Hitler zei werd genotuleerd. Voor historici is dit een ware goudmijn gebleken. Vooral in zijn zogenaamde ‘Tafelgesprekken’ laat Hitler zijn ware aard zien. Hij vertelt onbekommerd over zijn stokpaardjes: de politiek, de kunst, de maatschappij en de geschiedenis. Ook komen er veel tijdgenoten aan bod, waarover Hitler zijn mening ventileerde. Daarnaast schoven er vaak bekenden uit het Derde Rijk aan. Soms waren dat hoge partijfunctionarissen, maar vaak ook mensen uit zijn directe omgeving, zijn staf en personeel. Hoge ambtenaren en andere publieke figuren maakten hun opwachting, alsook militairen, van wie sommigen nog de modder van het front onder hun schoenen hadden zitten.
Dit alles maakt dat ‘Hitlers Tafelgesprekken’ een unieke inkijk geeft in het leven van de gevreesde dictator. Het is daarnaast een belangrijke (en een primaire!) bron van informatie over het Derde Rijk, naast de beroemde biografieën van Kershaw, Bullock, Toland, Heiber en Werner Maser.
Historicus Perry Pierik schreef een inleiding bij dit belangwekkende historische document. Het boek werd vertaald door Peter Andriesse.
