‘Toen ik door de grote ijzeren poort van de kliniek liep leefde ik waarschijnlijk nog.’ Zo begint Agmed Bouanani’s hallucinerende en fascinerende roman ‘De kliniek’. De naamloze verteller raakt ondergedompeld in een vreemde microkosmos bevolkt door andere dromers en invaliden. Met het verstrijken, of het schijnbare verstrijken, van de tijd begint zijn nieuwe wereld steeds meer te voelen als een gevangenis of een nachtmerrie. De levenden vertegenwoordigen de doden, bureaucratische engelen van de dood eisen de levens van de bonte verzameling gedetineerden een voor een op, en herinneringen aan de kindertijd of fantasieën over herrijzenis flitsen door het bewustzijn van de verteller… Ergens onderweg verdwijnt de ijzeren poort van de kliniek.
Schrijver, dichter, illustrator en filmmaker Ahmed Bouanani (1938-2011) was een sleutelfiguur in de Marokkaanse literaire en artistieke scène. ‘De kliniek’ verscheen voor het eerst in 1990. Het boek raakte in de vergetelheid tot het in 2012 onder lovende kritieken opnieuw werd gepubliceerd in Frankrijk en Marokko. In 2016 werd het vertaald naar het Arabisch en in 2018 naar het Engels.
Uit het Frans vertaald en van een nawoord voorzien door Hester Tollenaar.
